U analizama i istraživanjima društvenih fenomena istraživači se susreću s brojnim metodološkim odlukama koje se odnose na značajke i specifičnosti metodoloških pristupa, koji se u radu razmatraju kao načini razmišljanja o istraživačkom nacrtu i istraživačkim strategijama za njegovu provedbu, odnosno istraživačkim metodama, što otvara i određena paradigmatska pitanja. Drugim riječima, metodološke odluke o upotrebi određene istraživačke metode nisu vezane samo za fazu prikupljanja podataka već impliciraju šire (paradigmatske) rasprave koje se odnose na stajališta istraživača o prirodi društvene stvarnosti i oblicima valjanog znanja. Stoga (post)pozitivistička i konstruktivistička paradigma te pragmatizam, koji se tradicionalno povezuju s kvantitativnim, kvalitativnim i mješovitometodskim pristupima, imaju važnu ulogu u teorijsko-metodološkim raspravama o kvantitativnim, kvalitativnim i mješovitometodskim istraživanjima te kriterijima vrednovanja istraživanja.
