Na snimkama elipsoidnog vijenca s likom Priske u Dioklecijanovu mauzoleju u Splitu, snimljenima iz blizine, jasno se zapažaju tragovi klesarske preradbe glave. Na pozadini se zapažaju razlike u obradbi površine jer su glava i frizura sužene (oko 5 cm, odnosno 2–3 cm) i prerađene. Na preradbu upućuje i činjenica da je frizura s dugim pramenovima koji se spiralno svijaju i počivaju na ramenima nepoznata među frizurama kasnog III. ili ranog IV. st. Taj način češljanja pripada idealnim likovima (božice ili personifikacije). Na tjemenu je neka kruna koja je prilično nejasno izrađena, ali izgleda kao da su na vrhu postojali zupci fortifikacija, što bi upućivalo na prikaz gradske Tihe. Međutim, ženina odjeća nije božanska, nego naprotiv pripada realnom načinu odijevanja tetrarhijskog doba. Žena nosi donju haljinu (tunica), gornju haljinu (palla) i ogrtač (stola), a preko grudi dijagonalno prsi presijeca široka i ukrašena traka, karakteristična za odjeću toga razdoblja. To ukazuje na to da je to najprije bio portret Priske, a da je potom glava prerađena u idealni lik.
